Page 162 - หนังสือที่ระลึก ผู้เกษียณอายุราชการ มมส 2560
P. 162
10. ความภูมิใจในชีวิตราชการ
คือการสอนให้ลูกศิษย์รักชุมชนและมุ่งประโยชน์เพื่อสังคม สามารถช่วยเหลือลูกศิษย์ที่
ประสบปัญหาให้ก้าวผ่านไปได้จนสำาเร็จปริญญา ครอบครัวของลูกศิษย์มีความสุข นั่นคือความสุข
ของคนเป็นครู
11. ความรู้สึกต่อมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยมหาสารคามเป็นแหล่งสร้างคน สร้างปัญญา เป็นความหวังของผู้คน การที่
สถาบันจะมาถึงจุดนี้ได้ ไม่ใช่เรื่องง่าย และจำาเป็นต้องก้าวต่อไปโดยการร่วมแรงร่วมใจของบุคลากร
ทุกฝ่าย คงไม่มีใครสามารถค้ำาจุนมหาวิทยาลัยได้แต่โดยลำาพัง แต่ต้องอาศัยพละกำาลังของทุกคนค้ำาจุนมหาวิทยาลัยได้แต่โดยลำาพัง แต่ต้องอาศัยพละกำาลังของทุกคนจุนมหาวิทยาลัยได้แต่โดยลำาพัง แต่ต้องอาศัยพละกำาลังของทุกคน
เกื้อหนุนซึ่งกันและกัน นโยบายมีส่วนสำาคัญต่อการเปิดโอกาสให้คนได้ทำางาน ขวัญและกำาลังใจ
คือสิ่งที่จะทำาให้ได้ใจคนและพร้อมจะทำางานเพื่อมหาวิทยาลัย
การที่เราอยู่ร่วมกันในบ้านหลังใหญ่หลังเดียวกัน ต้องช่วยกันดูแลบำารุงรักษา หากเราเห็น
บ้านคนอื่นดีกว่า ก็เป็นเพียงบ้านคนอื่น ดังนั้นจึงต้องกลับมาดูแลบ้านของเราเพื่อให้น่าอยู่ยิ่งขึ้นเช่น
เดียวกัน
ขอขอบคุณคณะผู้บริหารมหาวิทยาลัยมหาสารคามในทุกยุคทุกสมัยที่เปิดโอกาสให้ได้
ทำางานในรูปแบบของนักวิชาการเพื่อชุมชนและสังคม
12. หลักการทำางาน
การทำางานที่ผ่านมาได้ใช้หลักตามทางธรรม ซึ่งมีปราชญ์ผู้รู้เขียนไว้ว่า “จงทำาตนเสมือน
ต้นไม้ใหญ่ที่ให้ร่มเงาแก่ผู้อื่นได้อาศัย และออกดอกออกผลเพื่อให้คนหรือสัตว์อื่นได้เก็บกิน
มิใช่เพื่อตนเอง” กล่าวคือ การที่ต้นไม้ใหญ่แผ่กิ่งก้านสาขาให้ร่มเงาแก่สรรพสิ่งทั้งหลายนั้นก็เพื่อยัง
ประโยชน์ต่อผู้อื่น ทั้งคน สัตว์ และสรรพสิ่งทั้งหลาย หาใช่ประโยชน์ต่อตนเองไม่ แต่เป็นความเอื้อ
อาทรที่คนพึงมีให้กันและกัน บางครั้งเรามีน้อย ได้น้อย แต่ก็อาจจะยังคงมีมาก ได้มากกว่าคนอื่น
คำาว่าน้อยของเราอาจมีค่ามากมายสำาหรับคนที่ไม่มีหรือมีน้อยกว่าเรา และสิ่งนั้นๆ หากเรา
ไม่ได้มาหรือได้น้อยลง อาจเพียงแค่ทำาให้ให้ไม่สุขสบายเพิ่มขึ้น หรือฟุ่มเฟ�อยได้น้อยลง ต่างกับ
คนที่เขาลำาบากกว่าเรา ในขณะที่คนไม่มี มันอาจเป็นความทุกข์อย่างที่สุดของเขาและครอบครัว
ดังนั้น เราจึงควรมองรอบๆ ตัว เพื่อการเกื้อกูลและความอยู่เย็นเป็นสุขร่วมกัน
162
